Kerkmarketing

Sinds een jaar of wat ben ik actief in het studentenpastoraat dat verbonden is aan onze kathedraal. Destijds heeft de bisschop een speciale parochie ingesteld voor studenten. In eerste instantie waren we verbonden met het Platform voor Levensbeschouwing, maar daar kwam eigenlijk niets uit. Een ander probleem was dat de katholieke identiteit regelmatig ondersneeuwde in een overwegend Protestantse setting. De Nederlandstalige katholieke studenten kwamen daar niet of nauwelijks en de niet-Nederlandstalige katholieke studenten konden er niet terecht omdat het merendeel van alles in het Nederlands is.

De parochie zag in 2007 het levenslicht en sinds 2008 proberen we in eerste instantie te voorzien in de behoeften van de katholieke studenten, maar ook niet-katholieke studenten zijn welkom. We onderhouden banden met de kleine christelijke studentenverenigingen in de stad die allemaal protestants zijn. Inmiddels loopt het allemaal steeds beter, vooral wat betreft de internationale studenten die zich vaak zelf melden. Het wilde nog niet zo vlotten met de Nederlandse studenten.

Hoe bereik je die groep studenten die wel katholiek is opgevoed is en er verder niet negatief tegenover het katholieke geloof is? Vanuit de psychologie is bekend dat mensen vaak iets doen omdat ze een positieve ervaring verwachten, niet zozeer omdat ze rationeel beredeneerd hebben dat het goed voor ze is. Mensen gaan niet primair naar de kerk omdat ze het goed vinden om te gaan, maar meer omdat ze mensen ontmoeten, bij kunnen praten, met een goed gevoel naar huis kunnen gaan.

Hetzelfde principe wordt veelvuldig in de reclame gebruikt: Coca Cola legt niet uit waarom hun frisdrank lekkerder is dan Pepsi met een of andere uiteenzetting over de smaaksensatie. Wat ze doen is in hun billboards en reclamespotjes laten zien dat het drinken van Coca Cola leidt tot populair zijn, tot succes. Er wordt niet zozeer frisdrank aangeprezen, maar bepaald gevoel. Als bedrijven dit zo succesvol doen, waarom leert de kerk hier niet van?

Sinds kort bieden wij hier in Groningen tal van activiteiten aan die op het eerste gezicht niets met het katholieke geloof te maken hebben. Ons ‘vlaggeschip’ is de Internationale Bring & Share Maaltijd. Het is heel simpel van opzet: tenminste eens per semester koken deelnemers een gerecht uit een bepaald land en brengen dat naar de kathedraal voordat de Vigiliemis begint. Deze begint bij ons om 17.00 uur. Na afloop komen we allemaal samen in de parochiezaal en iedereen legt uit wat hij gekookt heeft en waar het vandaan komt. De sfeer is heel informeel en mensen leren elkaar echt kennen. De laatste keer waren er 60 mensen, terwijl er bij een gemiddelde Vigiliemis zo’n 100-150 mensen aanwezig zijn. Dus dat loopt echt heel goed.

Tijdens de laatste maaltijd kreeg ik van verschillende studenten vragen over andere activiteiten die zij graag zouden willen doen. Een aantal mensen wil op retraite met een groep, anderen wilden bijbelstudie doen. Er is nu een retraite in voorbereiding en de eerste bijbelkringgroep heeft 12 leden na slechts drie bijeenkomsten. Mensen die door vaste bezoekers waren meegenomen naar een International Bring & Share Meal zien we nu regelmatig in de Vigiliemis, een groeiend aantal van deze studenten zijn Nederlandse studenten. We breiden langzaam uit, we bieden meer dingen aan en we bidden dat we meer en meer Nederlandse studenten op deze manier kunnen bereiken.

Wat wordt er in uw parochie ondernomen om jonge mensen bij het geloof te betrekken? Zijn er speciale programma’s voor studenten?